دلم گرفت وقتی کوچه ها رو تنها قدم زدم .کوچه هایی که پر بوداز یاد تو .دلم گرفت که شب بود وخنکای پاییز و صدای پای من فقط مال من .کوچه ها هم باور کردند که دیگر حضورت صدات و خنده هات و قدم هات دیگه تکرار نمیشه اما من نه.هنوز منتظرم که بی خبر برگردی همون طوری که رفتی!!!!!!!!!